برگشتم...با اولین اسم و عنوان و لینکِ رهگذرِ بی سایه هم برگشتم!مثل یک سال پیش...مثل مسافری که چمدانش را در خانه جاگذاشت تا به بهانه ی چمدان برگردد و هیچوقت به سفر نرود...هیچوقت!غمهارو باید کشتباید دوب

همیشه میگفتم خدایا نفرینش نمیکنم ولی هرکاری کرد صد برابر بدترشو تو این دنیا سرش بیارهمین الان فهمیدم در همین لحظههر کاری کرد خدا سر خواهرش و خودش اوردخدایا غمی که بهش دادی صد برابر نیست هزار برابرهانتقاممو گرفتی خدا امروز عجیب ترین روزِ زندگیمهمیفهمم که خدا خیلی هوامو دارهدرست همین لحظه که دارم تلخی...